Spanjaarden zijn beter in het aangeven van (scherpe) bochten en adviessnelheden dan Fransen.

Het Franse brood is lekkerder dan het het Spaanse.

Er zijn in (Zuid-)Frankrijk beter bereikbare (grote) supermarkten dan in Noord-Spanje.

De Franse supermarkten zijn beter gesorteerd dan de Spaanse. De Spaanse hebben meer biologisch en lokaal.

Zowel de Spanjaarden als de Fransen doen spastisch over het vullen van gasflessen (ergo: twee lege Nederlandse gasflessen in de camper die hier niet te krijgen/ruilen/vullen zijn en dus een derde, grote Franse leenfles die nergens in of onder past. Maar over dat soort problemen lees je natuurlijk nooit op al die blije campersbusjes-blogs 😉 )

Het Zuidfranse kraanwater is lekkerder dan het Noordspaanse.

Er is sterk kwaliteits- en prijsverschil in pintxo’s (tapas).

Als je op een budget leeft, drink je het best wijn in plaats van bier: voor 1,50 heb je in Spanje een uitstekend glas (en waarom is de koffie in Nederland altijd zo achterlijk duur??)

(Grote) steden zijn DUUR. In alles.

In Frankrijk zijn meer camperplaatsen dan in Spanje maar ook meer witte campers met pensionado’s erin ;-).

Zowel de Franse als de Spaanse kust is (zelfs in het voorseizoen) erg camper(busjes)onvriendelijk qua parkeren (lees: veel parkeerverbodsbordjes voor campers overal en weinig goede officiële camperplaatsen om te overnachten).

Tot nu toe op plekken in de Pyreneeën na overal redelijk goed bereik met  mobiele telefoon en 3G internet ;-).

8GB datalimiet per maand is net niet genoeg als je veel online bent op reis in je campertje en bijna nergens wifi hebt.

Fritz’ motortemperatuur loopt heel gauw op als ie sterk moet klimmen, maar komt mooi niet in het rood.

Let op het weerbericht en hoe vlak de ondergrond is als je uitkijkt naar een staplek voor Fritz (we hebben maar 1 keer hulp nodig gehad om weg te komen van onze plek en dat was ook nog op een camping) .

 

Zomaar wat observaties na een paar weken Frankrijk en Spanje :-).

Wat leer je in een maand?

We zijn precies een maand onderweg. Natuurlijk hebben we prachtige natuur en dingen gezien onderweg. (Check onze hele route hier). Baskenland is prachtig, maar de Pyreneeën ook. Bilbao’s Guggenheim Museum is een must-see, Bordeaux verraste, en rijd vooral langs de B- of C-wegen langs de Baskische kust met zijn kliffen en strandjes of sla een snelweg af in de Pyreneeën om idyllische plekken te vinden.

Het vermijden van tolwegen lukt in 90% van de gevallen maar vooral rondom grote steden heb je soms echt geen andere keus dan een (klein) tolbedrag te betalen.

Het is ook even wennen met het doen van boodschappen: met de kleinere koelkast (die niet zo sterk koelt op de accu) en beperkte kastruimte kun je het beste elke dag verse boodschappen doen en zo min mogelijk voorraad aanleggen.

Na een maand op pad te zijn, hebben we vandaag de uitgaven op een rij gezet en gesorteerd, om te kijken waar we ons geld nu aan uitgeven. Uiteraard gaat een flink bedrag naar benzinestations, want we hebben er inmiddels 3000 kilometer (!) op zitten, zagen we. Een andere grote kostenpost is de horeca Рhoewel we maar een paar keer uit eten zijn gegaan, is het heerlijk om met een biertje erbij mensen te kijken op een terras of koffie in een caf̩ om even op te warmen.

Beter vervelen

Inmiddels kunnen we ons iets beter vervelen en gaat alles op een lager tempo. Het was te verwachten natuurlijk dat het onthaasten even tijd zou kosten, maar ik geloof dat we er nu wel beter in geworden zijn.

Het regende bijvoorbeeld zondag pijpenstelen in Graulhet, het plaatsje in Zuid-Frankrijk waar we afgelopen weekend op uitnodiging van Zuidafrikaanse kennissen van AfrikaBurn waren. Op een verscholen parkeerplaatsje achter een school en een oude leerfabriek (nu kunstenaarscollectief) zitten we samen in alle rust te lezen, te babbelen, thee te drinken en de administratie te doen.

Maandag in Toulouse fietsten we -heel Hollands- door de regen terug naar de camper, waar we lekker gingen koken, lezen en rommelen. Blogje schrijven, foto’s sorteren.

Na het (feest)weekend in Graulhet hadden we allebei weer even behoefte aan wat rust, voor we ons komend weekend weer in het feestgedruis storten van het Burning Man weekend van de Spaanse burners, waar Gitta vrijdag haar verjaardag gaat vieren en we onverwacht kaartjes voor hebben kunnen bemachtigen.

En na dát feest gaan we voor het eerst een week -of twee- vrijwilligerswerk doen voor een gastgezin op hun erf in de Pyreneeën. Via het platform Workaway hebben we de uitnodiging ontvangen om tegen ‘betaling’ van bed, brood en bad nabij Foix in de Franse Pyreneeën te komen helpen tuinieren, bouwen, brandhout verzamelen, zagen, en wat er verder nog meer gedaan moet worden in en rond hun bos en huis. Het e-mailcontact met de gastvrouw verliep erg leuk, dus daar kijken we ook naar uit. We zijn heel benieuwd hoe deze manier om met de lokale bevolking en manier van leven in contact te komen ons bevalt!

Kortom: er zijn weer plannen.

En dat vervelen, daar gaan we het dus vast nog wel een keer over hebben… 😉