Ik wilde een plan. En nu heb ik eindelijk een plan. Maar wat houdt dat plan in dan? Graag presenteer ik u: plan buz.

Plan buz is de werknaam voor mijn plan. Gewoon, omdat ik het anders in steeds veel woorden moet omschrijven. In toekomstige blogs vind je dus plan buz als ik het heb over mijn plan. Mijn plan om, eenmaal terug uit Zuid-Afrika begin mei, de camperbus in te laden en zoveel mogelijk zelfvoorzienend en duurzaam proberen te leven op een vrijere manier.

Duurzaam

Niet door op campings te staan en met biologisch afbreekbare shampoo mijn haar te wassen in de gezamenlijke doucheruimte (hoewel dat vast wel eens zal voorkomen). Wel door kleiner te leven met minder electriciteit, water, spullen en luxe, in mijn camperbus. En na te denken over hoe ik zo natuurlijk en verantwoord mogelijk en met zo min mogelijk chemicaliën en afval kan functioneren. Ook wil ik mijn ecologische footprint zo klein mogelijk houden. En ja – ik snap dat je nu achter je oren krabt, want wát is er precies duurzaam aan een 20 jaar oude dieselcamperbus?! Maar afvoeren van nog prima functionerende materialen is mijns inziens nog minder duurzaam ;-).

Flexibel en vrij

Door mijn huisje op wielen kan ik gaan en slapen waar ik wil, en ben ik flexibel en vrij. Een nachtje hier en een nachtje daar, overdag misschien weer ergens anders, of een week op één plek omdat die bevalt of handig is. Daar waar ik wil zijn of nodig ben, waar ik een afspraak heb of waar de weg me voert. Ik onthecht me zo ook van verplichtingen die ik voel en die ik makkelijker kan loslaten als ik niet ‘gewoon thuis’ of aan het werk ben. En hoewel ik Haarlem altijd als mijn thuisstad zal zien, en ik nog steeds graag in mijn eigen huis thuiskom, wil ik ook onthechten van plekken. Ik wil me thuisvoelen bij en met mezelf, waar dan ook. En Fritz is dan mijn fysieke thuis voorlopig. Maar ik heb besloten niet te streng te zijn voor mezelf. Ik mag van mezelf naar huis in Haarlem als ik dat mis of als dat handig is. En ik mag ergens in dit avontuur, of plan buz, best bedenken dat het een leuk plan leek, maar ik er toch niet voor in de wieg ben gelegd. Want ook dát is flexibel en vrij.

Off the grid

Ik wil zoveel mogelijk ‘off the grid’ leven en dat betekent voor mij een paar dingen:
off the electricity-grid. Zo min mogelijk elektriciteit gebruiken en wát ik nodig heb, uit de zon halen
off the ‘regeltjes’-grid. Niet ‘gereguleerd’ kamperen op een camping, maar gewoon ergens gaan staan. Op een erf, een wijngaard, een zandpad, een braakliggend stukje grond, een achtertuin, een parkeerplaats, een straat… ik ga de (grenzen van) de wetten over wildkamperen en APV’s opzoeken – en daar ga ik heus tegenaan lopen. De wet daarover lijkt duidelijk, maar de uitvoering van die wet kan echter per gemeente in Nederland via een APV bepaald zijn en een APV kan diezelfde wet voor die gemeente inperken, of bijkomende regels opleggen die het voor de argeloze wildslaper nogal diffuus kan maken. Dat ga ik vast nog wel eens meemaken ;-). Maar ik wil ook graag proberen bij huizen aan te bellen of ik een nachtje op hun erf of oprit mag staan. Ik ben benieuwd hoe gastvrij Nederland is in deze situatie. Ik maak geen inbreuk op hun privacy want ik ben niet in hun huis, en ik ben als het goed is volledig zelfvoorzienend dus ze zullen geen (over)last van me hebben omdat ik energie aftap of water. Hoogstens kunnen ze iets tegen mij of mijn hond hebben. En dat mag natuurlijk (maar dat hoef ik dan niet leuk te vinden, haha).
off the money-system-grid. Mijn ambitie is niet primair om met zo weinig mogelijk financiële middelen te leven. Maar ik vind wel dat het allemaal wel wat minder kan. Bovendien is ons geldsysteem zeer ingewikkeld en corrupt, iets wat blijkt uit de bankencrisis en het nodeloze rondpompen van geld via belastingsystemen, kredieten, facturen voor geleverde diensten, etc. Geld is in mijn optiek slechts één van de tot onze beschikking staande ruilmiddelen. Geen zorgen, ik maak me geen illusies dat ik bij de benzinepomp en de supermarkt kan afrekenen met iets anders dan mijn pinpas. Maar misschien kan ik wel ergens een nachtje op het erf slapen als ik morgen de hond uitlaat, of koffie zet, of de moestuin aanhark. Of misschien kan ik een groot deel van mijn eten bij elkaar ‘verdienen’ op een andere manier. Door barter-deals, donaties in een of andere vorm of door toch gewoon een opdracht uit te voeren waar een factuur (en betaling op de bankrekening) tegenover staat.

Sharing = caring

Ik kan dit natuurlijk allemaal lekker in mijn eentje gaan ondernemen en het voor mezelf houden. Maar dat hoort niet bij plan buz :-). Ik word geïnspireerd door anderen, en wil mijn inspiratie ook met anderen delen. Ik vind het leuk om te schrijven en verhalen te vertellen. Om dingen uit te zoeken en anderen daarmee te helpen of inspireren. Ik hield ook altijd reisdagboekjes bij, en een ‘gewoon’ dagboek. Dat zijn niet verhalen à la ‘en toen was ik daar’ maar ook hoe ik me voelde, wat ik meemaakte en wat ik daar gaaf/bijzonder/pijnlijk aan vond. Ik merkte dat veel mensen zich aangetrokken voelen tot die manier van delen van ervaringen. Ik begrijp dat mijn plan niet uniek is, maar ik ben dat -net als elk mens- wel (en niet alleen voor mijn inner circle). Dus neem ik de buitenwereld mee op mijn reis en stel ik me daarbij volledig open. Virtuele medereizigers krijgen de huilbuien, overwinningen, worstelingen, problemen en mooie momenten ook gewoon mee, want dat hoort bij de hele onderneming. Mooi-weer-verhalen horen we genoeg, dat is niet realistisch. Je mag best lezen dat ik het thuisfront mis of overal weggestuurd wordt (OK, dat is misschien ook gewoon leedvermaak voor lezers ;-)), dat hoort erbij. Maar als ik zit te genieten in de vroege ochtendzon met een verse kop koffie terwijl de ‘buurman’ chagrijnig in zijn auto stapt voor de filerit naar zijn kantoorbaan, hoor je dat ook. En alles wat ik onderweg leer en te weten kom, leren en weten jullie straks ook. Want ik wil schrijven, delen én mezelf zijn ‘for a living’!

En eh… als je het niet leuk vindt, dan lees je het toch niet? Even goede vrienden. (nou ja…. 😉

Dus daar heb je het: mijn plan buz. En die wordt vast nog wel hier en daar wat bijgeschaafd. Want dat gebeurt met plannen.

Reis je met me mee?

 

NB: Waarom ik plan buz heel hip & happening met een Z schrijf? Omdat ik eigenwijs ben (alsof je dat nog niet doorhad!) en omdat ik vind dat bus te gewoon is en de lading niet dekt. En teveel ‘de bus’ is en ik daarbij aan de schoolbus, het GVB of Connexxion moet denken 😉